Etimesgut'tan çocuk psikiyatrisi hakkında bilgi arayan ailelere bu sayfada pek çok evin yakından tanıdığı bir dönemi, iki yaş inatlaşmasını anlatıyoruz. Özetle: Bir buçuk ile üç yaş arasında çocukların "hayır" demesi, her şeyi kendi yapmak istemesi ve kısa öfke nöbetleri geçirmesi bağımsızlık gelişiminin doğal bir parçasıdır. Nöbetler çok sık, uzun ve kendine zarar verecek kadar şiddetliyse ya da konuşma ve sosyal gelişimde gecikme eşlik ediyorsa çocuk psikiyatrisi değerlendirmesi önerilir.
İki yaş sendromu gerçekten var mı?
Halk arasında iki yaş sendromu denen dönem, aslında bir hastalık değil, gelişimsel bir aşamadır. Bu yaşta çocuk ayrı bir birey olduğunu fark eder ve kendi isteklerini dile getirmeye başlar. Ancak dil becerileri, duyguları ve istekleri anlatmaya henüz yetmez; duygularını düzenleyecek beyin bölgeleri de olgunlaşmamıştır. Bu yüzden hayal kırıklığı çoğu zaman ağlama, yere yatma ve bağırma biçiminde dışa vurulur. Şehrinizde bu alanda çalışan uzmanları çocuk psikiyatrisi Ankara sayfasında bulabilirsiniz.
Hangi davranışlar bu döneme özgüdür?
- Sık sık "hayır", "ben yapacağım" demek
- Giyinme, yemek ve banyo saatlerinde direnmek
- İstediği olmayınca birkaç dakika süren ağlama ve tepinme
- Oyuncağını paylaşmak istememek
- Rutinlerdeki değişikliklere tepki göstermek
Ne zaman olağanın dışındadır?
- Öfke nöbetlerinin günde birkaç kez ve on beş yirmi dakikadan uzun sürmesi
- Nöbet sırasında başını vurmak, kendini ısırmak gibi kendine zarar veren davranışlar
- Dört yaşından sonra da aynı sıklık ve şiddetle sürmesi
- Kreş ya da bakıcı gibi farklı ortamlarda da belirgin sorun yaşanması
- Konuşma gecikmesi, göz teması azlığı ve tekrarlayan hareketlerin eşlik etmesi
Ebeveynler ne yapabilir?
Seçenek sunun: "Mavi tişörtü mü giymek istersin, kırmızıyı mı?" gibi sınırlı seçenekler çocuğun kontrol ihtiyacını karşılar.
Önceden haber verin: "Beş dakika sonra parktan çıkacağız" demek geçişleri kolaylaştırır.
Duyguyu adlandırın: "Oyuncağı vermek istemedin, kızdın" gibi cümleler çocuğun duygusunu tanımasına yardım eder.
Nöbet sırasında sakin kalın: Uzun açıklamalar ve tartışma nöbeti uzatır. Güvenliği sağlayıp yanında sakin durmak yeterlidir.
Tutarlı olun: Ağladığı için sınırı kaldırmak, bir sonraki nöbeti güçlendirir.
Olumlu anları yakalayın: İşbirliği yaptığı anları fark edip söylemek, inatlaşmayı azaltır.
Uyku, açlık ve yorgunluk
İki yaşındaki bir çocuğun öfke nöbetlerinin önemli bir kısmı açlık, uykusuzluk ve aşırı uyarılmayla ilgilidir. Öğle uykusunun ve yemek saatlerinin düzenli olması, alışveriş merkezi gibi yorucu ortamlarda kalınan sürenin kısaltılması nöbetleri belirgin biçimde azaltır.
Değerlendirmede neye bakılır?
Çocuk psikiyatrisi değerlendirmesinde çocuğun gelişim basamakları, dil ve sosyal becerileri, uyku ve beslenme düzeni ile aile içindeki tutumlar ele alınır. Otizm spektrum bozukluğu, dil gelişim bozukluğu ve dikkat eksikliği gibi durumlar değerlendirilir. Ebeveyn danışmanlığı bu yaş grubunda en etkili yöntemdir; birkaç görüşmede bile ev içindeki havada belirgin değişim sağlanabilir.
Ebeveynin kendi sabrı
Gün boyu tekrarlanan "hayır"lar ve öfke nöbetleri anne babayı da yorar. Yorgun bir ebeveynin sesini yükseltmesi ya da çabuk pes etmesi doğaldır. Ebeveynlerin bakımı paylaşması, kısa molalar alması ve kendi duygularını fark etmesi, çocuğa daha sakin ve tutarlı bir model olmalarını kolaylaştırır. Zor bir günün ardından yeniden başlamak her zaman mümkündür.
Etimesgut'tan randevu talebi
Etimesgut'ta oturan aileler iletişim sayfamızdan randevu talebi bırakabilir. Bir hafta boyunca nöbetlerin sıklığını ve tetikleyicilerini not etmeniz görüşmeye katkı sağlar.
Kısa sorular
Etimesgut'ta iki yaş inatlaşması için ne zaman çocuk psikiyatrisine başvurmalıyım?
Öfke nöbetleri günde birkaç kez görülüyor, uzun sürüyor, kendine zarar veriyor ya da konuşma ve sosyal gelişimde gecikme eşlik ediyorsa değerlendirme için başvurmanız uygun olur.
İki yaş inatlaşması ne zaman biter?
Çoğu çocukta dil becerileri geliştikçe, üç ile dört yaş arasında belirgin biçimde azalır.
Öfke nöbetinde çocuğu odasına göndermek doğru mu?
İki yaşında yalnız bırakmak yerine güvenli bir alanda yanında sakin durmak daha uygundur. Daha büyük yaşlarda kısa sakinleşme molaları kullanılabilir.
